افکار پریشان - 55: کاش های تکراری ...

چه آسان می توان بر لبان این مردم شریف لبخند شادی نشاند 
و چه آسان تر می توان لبخند را از آنان گرفت ...


کاش عده ای باور کنند که شادی و لبخند لازمه زندگی است 
و دنیا بدون شادی تحمل نا پذیر است ...


کاش ...


×. تفنگت را زمین بگذار
شاخه گلی بردار، بدست گیر؛ بو کن ...

×. عکس: حنیف شعاعی 

افکار پریشان - 54: سراسر ای کاش ...

« ... اندیشمندان، اهالی قلم و هنرمندان آینه های احوال مردمند
آینه ها در بی غباری آینه اند؛ هر چه شفاف تر، زیباتر ...


این چه غباری است که از کشاکش ایام بر دل ما نشسته!؟
ای کاش می شد این غبار را دوباره شست 
دوباره شست تا زلال تر همدیگر را دید ...


کاش می شد ...
کاش ...


×. تاریخ چه خواهد نوشت!؟ چه قضاوتی را در پستوی صندوقچه اسرارش پنهان کرده است ...
خسته ام، همین ...

فجر نامه - 8: این لحظه ها نیز جوانی ماست ...

آن لحظه ها جوانی ما بود 
آن لحظه ها که روح، در آن ها 
مثل نگاه آهوی کوهی 
بر دشت و بر گریوه رها بود 


آن لحظه ها که با دو سه شبنامه و سرود 
می شد به جنگ صاعقه ها رفت 
آن لحظه ها جوانی ما بود 


آن لحظه های بیشه بیدار 
زیبا و پر شکوه و شکیبا 
آن لحظه ها که زندگی ما 
نه در چَرا به چون و چرا بود 


زان لحظه ها چگونه توانیم 
جز با درود و تلخی بدورد 
یاد کرد 


آن لحظه ها که خوب ترین 
از سال های عمر خدا بود 


آن لحظه ها جوانی ما بود 






×. چقدر تاریخ تکراری است ...
×. استاد شفیعی کدکنی 

من و تو - 23: گاهی فقط به گوش باش ...

گاهی تنها در نقش یک «گوش» بودن 

برای حرفهایی ناب و از جنس دغدغه،

ارزش زندگانی رو چند برابر می کنه 

×. لذت بردن از زندگی گاهی به همین راحتی است ...

فجر نامه - 7: معجزه ای به قامت سه دهه تاریخ ...

خدایا!

 زین شگفتی ها 

دلم خون شد، 

دلم خون شد:

سیاووشی

در آتش رفت 

و زان سو 

خوک بیرون شد ...

×. استاد شفیعی کدکنی 

فجر نامه - 6: رویای درخت سبز و واقعیت خاشاک!

دیدار خضر بود و 

چه بسیار سبز و سبز!

وان شوق ناشناخته 

ما را 

می برد تا تپیدن هشتاد و هشت نبض 

وقتی که چشم خویش گشودیم

شنگ و شاد 

دیدیم گویی رسیده ایم

و لیکن ...

آنجا که می رسد به سر انجام 

خاشاک گیج، در خم دهلیز گردباد!

*. استاد شفیعی کدکنی


×. دچار گاز گرفتگی فیل   ترچی شدیم!

افکار پریشان - 53: سایه ای ز بودن!

گاهی سایه هامان آنقدر بزرگند که گویی آنها ایستاده اند

و تو زیر این سایه ها داری له می شوی ...