برای چون منی تنها، یلدا
یعنی طولانی ترین انتظار ...
یعنی طولانی ترین بی خوابی سال
یلدانامه ی پارسال (+)
پستهای مرتبط (+) (+)
یعنی طولانی ترین انتظار ...
یعنی طولانی ترین بی خوابی سال
یلدانامه ی پارسال (+)
پستهای مرتبط (+) (+)
۱۳۹۱ آذر ۳۰, پنجشنبه
۱۳۹۱ آذر ۲۸, سهشنبه
خرده روایت های روزگار لعنتی - 2
لبه ی باریکی داره دل دادن و دل گرفتن!
که تا دل میدی و دل می گیری دیگه یهو قدرت -این یگانه حقیقت هستی!- دست به کار میشه و میشه همون دو گانه سازی خود و دیگری!
دیگه جمعی که حول این دل دادگی پدید می آد میشه خود و هر چی غیر اون -خوب و بد!- میشه دیگری!
و اونوقت دیگه طاقت دیدن رقیب طاق میشه و دیگه رقیب میشه اوج اون دیگری!
میشه همون غریبه ای که سایه ی شومش رو دیوار تنهاییِ فقدانِ اون دوست می افته و چهره کریه اش، مدام از دست رفتنِ اون دوست رو به تو یادآوری می کنه و این قصه که عشق در دل ماند و یار از دست رفت!
دیگه جمعی که حول این دل دادگی پدید می آد میشه خود و هر چی غیر اون -خوب و بد!- میشه دیگری!
و اونوقت دیگه طاقت دیدن رقیب طاق میشه و دیگه رقیب میشه اوج اون دیگری!
میشه همون غریبه ای که سایه ی شومش رو دیوار تنهاییِ فقدانِ اون دوست می افته و چهره کریه اش، مدام از دست رفتنِ اون دوست رو به تو یادآوری می کنه و این قصه که عشق در دل ماند و یار از دست رفت!
اما همه ی اینا همون رسم لعنتی روزگاره دیگه! حقه ی کثیف این دنیای عوضی!
اما آدمی برای بقا در این سالیان دراز راه کارها از خودش ساخته: فراموشی و بداعت!
این دو قدرت رهایی بخش دست در دست هم کاری می کنند که کنجکاوی شناخت بکشاندت به شناخت دیگری ها!
و این گونه حقه ی کثیف روزگار را دور می زنی و در دل میدان شناخت دست به گریبان رقیب می بری و ...
این دو قدرت رهایی بخش دست در دست هم کاری می کنند که کنجکاوی شناخت بکشاندت به شناخت دیگری ها!
و این گونه حقه ی کثیف روزگار را دور می زنی و در دل میدان شناخت دست به گریبان رقیب می بری و ...
و قصه ای دیگر از همین جا آغاز می شود!
دوباره دل می دهی و دل میگیری!
و داستان آدمی عجیب وارونگی هایی دارد!
۱۳۹۱ آذر ۲۶, یکشنبه
به راستی چه شد که اینقدر قانع شدیم ژوزفین!؟
جایت خالی ژوزفین ...
امروز از ته خندیدم!
خندیدم به نهایت آرزویم که لحظه ای دیدن توست!
۱۳۹۱ آذر ۲۴, جمعه
... و ناگاه تمام!
خوشحال خواهم شد
اگر چند روز دیگر -درست در شب یلدا-
یکهویی جهان بایستد
تیتراژ پایانی برود
همه چیز سیاه شود
و خدا روزگار را خاموش کند و برود ...
اگر چند روز دیگر -درست در شب یلدا-
یکهویی جهان بایستد
تیتراژ پایانی برود
همه چیز سیاه شود
و خدا روزگار را خاموش کند و برود ...
۱۳۹۱ آذر ۲۱, سهشنبه
خرده روایت های روزگار لعنتی - 1
در جهان پیشا تاملی ای پرت شده ایم -بعضی ها دعوت شده اند،
بعضی ها زاده شدند و من را انگاری اشتباهی پرت کرده اند!-
که قواعدش از پیش ساخت یافته اند
و یکی از همین قاعده ها
دوری و دوستی است
که انگاری دوستی در دوری تعبیر یافته
و عشق در هجران و تکامل در فقدان!
بعضی ها زاده شدند و من را انگاری اشتباهی پرت کرده اند!-
که قواعدش از پیش ساخت یافته اند
و یکی از همین قاعده ها
دوری و دوستی است
که انگاری دوستی در دوری تعبیر یافته
و عشق در هجران و تکامل در فقدان!
۱۳۹۱ آذر ۱۷, جمعه
اشتراک در:
پستها (Atom)