بیشتر از تعجب درباره خراب نشدن ساختمونا و سونامی و هشدار سطح پنجم اتمی و طرح راه حل مدفون کردن رآکتور زیر بتن و در کل تمام حوادث زلزله ژاپن؛ برای من فرهنگ ژاپنی چیزیه که شدید ذهنم رو مشغول کرده ...
فرهنگی که زندگی است، صبر و استقامت است
چه کسی فراموش می کند بمب های اتمی هیروشیما و ناکازاکی را که ژاپن را با خاک یکسان کرد!؟
و دوباره ژاپن برخواست ...
و چه کسی فراموش خواهد کرد که ژاپن بعد از یکی از فجیع ترین حوادث قرن حاضر،
اینگونه استوار و با متانت کماکان گام بر میدارد!؟
انگار ژاپن دارد این غنای فرهنگی خود را به جهانیان نشان می دهد ...
×. برای من دیدن عکسی درست بعد از زلزله که مردم پشت خط های عابر پیاده ایستاده اند تا چراغشان سبز شود و آنگاه رد شوند باور کردنی نیست! برای من شنیدن گزارش رادیوی ان پی آر درباره زنی که در اردوگاه در حال جدا کردن کاغذ از پلاستیک در میان زباله های پناهگاهش بود تا برای بازیافت بفرستدشان باور کردنی نیست! برای من باور کردنی نیست که مردم کماکان دارند زندگی می کنند! نه خبری از غارت مغازه هاست و نه آشوبی! سراسر زندگی است ...
غرور ملی و شرافت فردی ...
×. کسی اینجا زیبا نوشته بود که:
خوب است ملتی به جهانیان نشان دهد چیزهایی دارد که با هیچ زلزله ای نمی لرزد ...
