زنگ خطر - نفوذ خبر نویسی به فضای مجازی

در میان روزنامه نگاران اصطلاحی هست تحت عنوان «بر بال خبر نوشتن» یعنی آنکه مطالب خود را باید بر بال خبرهای داغ و حواشی و هیجانات روز گفت. طبعا چنین فضایی لازمه رسانه ها و خاصه روزنامه است. اما چنین فضایی این روزها دارد مرزهای خودش را مدام هل می دهد و خود را به همه مکانهای دیگر هم می کشاند. نشانه بارز آن همین فضای مجازی و شبکه های اجتماعی (بیشتر مد نظرم گوگل پلاس است). بعد از امحای گودر توسط آن لعین (!) و رونق پلاس، روز به روز بیشتر شاهد این امر در این شبکه مجازی هستیم. به تعبیری گودر محل امنی بود برای بلاگ نویسانی که قصد نوشتن از دردها و دغدغه ها و عقاید خود داشتند و یا حتی درد دل! اما تغییر گودر به پلاس و فضای این روزهای پلاس خبر از چیز دیگری می دهد که تاثیری علی-معلولی بر فضای وبلاگستان فارسی هم گذاشته است. وبلاگستان فارسی این روزها مدام پر شده از نوشته هایی که سوار بر موج خبر است. بخشی از آن صد البته طبیعی است اما این حد افراط و این حد طرد نوشته هایی که بر بال خبرهای روز نیستند شاید جای تامل و مداقه بیشتر دارد ...

اندر مصائب بلاگ نویسی - 1

فضا فضای مجازی است اما وقتی روابط حقیقی آدم ها به این فضای مجازی رسوخ می کند، می شود همین شلم شولبایی که شاهدیم: 


- ایده ای به ذهنت می زند: جمله عاشقانه ای، داستانی، فضاسازی احساسی ای؛ می نویسی اش! و آنگاه جماعت بیکار برایت مخاطب سازی می کنند که:  «منظورش فلانی بودها!»، «این جمله اش طعنه به فلانی بود!»، «این جمله شو دیدی!؟ یعنی عاشق فلانی شده ها!» و ...


- گاهی برای مخاطب تمام بودنت عصاره ای از تراوشات ذهنی ات را می نویسی، جمله ای سراسر احساس! آنگاه می بینی انگار نه انگار! ممکن است افراد دیگری به خود بگیرند (!) اما کسی که باید خیر! 






×. جالب که هنوز هم نگرانم که از همین پست ها هم برداشت دیگری شود! 


× مرتبط با موضوع: (+)‌ و (+)