و خلقناکم ازواجا ...

زوج آفرید
اما
جدا جدا ...

که مادام
دستت بلرزد

و در انتظار
آغوشی، نوازشی، بوسه ای ...
جان بکنی و بمیری

It is the springtime of my loving

باران می بارد
عجیب هوا دو نفره است
و عجیب تنهایی درد دارد

پایان ...

VVV

هفتصد و هفتاد و هفت روز در بند 

بدون ساعتی مرخصی 

...

×. در شب های قدر در بندان را فراموش نکنیم 

اللهم فک کل اسیر ...

برای پیر روستای خاطراتم

موهایت
- نه چون کلیشه های گذشته
دو آبشار قهوه ای -
که وحشی اند
چون دو چشم خشمگینت
که خم به پیشانی انداخته اند

دست هایت
- نه چون حریر در اشعار -
که تکه تکه اند
چون کویر خشک
چون سینه ستبرت فراخ اند

گونه هایت
- نه گلگون و نه لطیف -
که آفتاب سوخته اند
همچون ریگ زار لب هایت

های مرد روستایی رویاهایم ... نیستی!

الهی شکر

افیون روزمرگی کشیده ایم
که عمری به جای سکر
شکر می گوییم ...





×. تقدیم به علیرضا روشن 

تو را ز خویش جدا می کنند درد اینجاست ...

خنج می زنم
- چون موج بر ساحل دریا -
لحظه لحظه نبودنت را ...

لحظه دیدار نزدیک است ...

می لرزد
- دستم که نه! -
دلم!
- نه از ترس!-
که از شوق دیدنت!