این روزها همچون چندسال پیش، فرانسه در تب و تاب درگیریهای خیابانی می سوزد (+). دلیل این درگیریها قانون جدید بازنشستگی و افزایش سن بازنشستگی از 60 به 62 سالگی است که باعث شده است تا در آغاز هفته دوم اعتصابات سراسری پلیس با یورش و دستگیری 13 نفر از «معترضین خیابانی» وارد عمل شود ...
«اعتراضات مدنی» مردم و یورش پلیس به معترضان و خشونت متقابل در همه جای دنیا محکوم و شکست خورده است. این اعتصابها و خشونت ها آن هم در کشور «مدعی حقوق بشر» تامل بر انگیزاست. در همین راستا سارکوزی اعلام کرده است فرانسه از موضع خود کوتاه نخواهد آمد و معترضان هم اعلام کردند اعتصابات تا اصلاح قانون کماکان ادامه و گسترش می یابد ...
شاید این روزها «دغدغه اصلی» سارکوزی و دولت مردان و سیاسیون فرانسه این باشد که چرا «توهم توطئه» ای برای مردمانشان نساختند تا با بروز هر «اعتراض مدنی» ای پای «دشمن بیرونی» ای برای «توجیه» نارسایی ها و انتقادات مدنی مردمانشان را به وسط کشیده و با انگ هایی چون «دشمن»، «منافق»، «فاسد»،«خس و خاشاک»، «میکروب» و در پایین ترین سطح «فریب خورده» به «معترضان خیابانیش» بتواند از زیر «فشار سیاست های غلط» و «افتضاحات سیاسی و اقتصادی» خود خارج شود ...
دولت فرانسه بیش از غم «آشوبهای خیابانی» این روزها در غم «بی دشمنی» می سوزد!
*. منبع عکس: بوستون
