مَّا جَعَلَ اللَّـهُ لِرَجُلٍ مِّن قَلْبَيْنِ فِي جَوْفِهِ
و خداوند برای هیچ مردی در درونش دو دل ننهاده ...
خداوندا! چه روزها که دل به تویی تو پشت پا زد
و چه روزها که دل نه جای یک تن که کاروانسرا شده بود!
خداوندا بیا، بیا که این دل سرد است، بیا و داغم کن!
و چه روزها که دل نه جای یک تن که کاروانسرا شده بود!
خداوندا بیا، بیا که این دل سرد است، بیا و داغم کن!
*. چقدر این آیه عجیب است! خداوند دو دل قرار نداده! آن هم در دل مرد! که مرد باید عاشقی کند -بی خود که مرد هم قافیه درد نیست!- که مرد باید در این وحدت و یکدلی تمام خویش را برای یافتن آن مخاطب حقیقی بودن خویش خرج کند ...
*. ظریفی امروز متذکر شد که در چشم اندازهایمان همه دوستان را هم ببینیم، در همین فکر با عزیزی هم یاد دوستانم کردم، دیگر منان من! در ترسیم چشم اندازهایتان رفقا را فراموش نکنید ....
