2500 سال پیش
هرودوت: چیزی که برای پارسی، کردنش ممنوع است گفتنش هم جایز نیست. پارسی دروغ گویی را ننگین ترین عیب می داند و شرم آورترین ...
در عصر معاصر
الکسی سولینکوف شاهزاده روسی: درستی صفتی است که در ایران وجود ندارد ...
گوبینو دیپلمات فرانسوی: فکر و ذکر هر ایرانی فقط متوجه این است که کاری را که وظیفه اوست انجام ندهد ...
جیمز موریه انگلیسی: دروغ ناخوشی ملی و عیب فطری ایرانی است و قسم شاهد بزرگ این معنی ...
تو خود حدیث مفصل بخوان زین مجمل !
چرا به اینجا رسیدیم !؟